کد خبر: 474
تاریخ انتشار: ۱۴ دی ۱۳۹۸ - ۱۲:۵۰
قاسم سلیمانی

صبح امروز این جمعه‌ای که صد روز بر ما گذشت خبر شهادت سردار سپهبد قاسم سلیمانی ملت ایران را در سوگ برد. ملتی که در تاریخ پرشکوه و خاک پاکش چه سرداران و دلاورانی خفته است. همواره یاد آن‌ها سبب عظمت و غرور بوده است.

صبح امروز این جمعه‌ای که صد روز بر ما گذشت خبر شهادت سردار سپهبد قاسم سلیمانی ملت ایران را در سوگ برد. ملتی که در تاریخ پرشکوه و خاک پاکش چه سرداران و دلاورانی خفته است. همواره یاد آن‌ها سبب عظمت و غرور بوده است.

صبح که در شهر قدم می‌زدم ملتی را می‌دیدم که با چشمان خیره به هم می‌نگریستند شاید کسی را بیابند که آن‌ها را از خواب بیدار کند. آری امروز ملت ایران در غم فقدان فرزند خود حاج قاسم سلیمانی گریست. اکنون می‌دانم خواندن برگ‌هایی از تاریخ باشکوه ایران را، سوگ نامدارانی همچون سورنا، رستم، سهراب، گیو و گودرز، رئیس‌علی دلواری، سردار باکری، چمران و... چه حسی دارد.

می‌دانم که تو غریبانه همچون رهبر خود امام حسین (ع) شهید شدی. می‌دانم آری امروز دیدم ملت ایران را در صفوف نماز این جمعه‌ای که صد روز بر ما گذشت و دیدم ملت را در شبکه‌های اجتماعی که چه عاشقانه تصاویر، صداها، فیلم‌های تو و گروه مقاومتت را تگ می‌کردند و پست‌ها و استوری های آن‌ها را دیدم.

می‌دانم این ملت بی‌صدا نجواگر آواز آرش کمانگیر حین رفتن به البرز کوه برای مبارزه با اهریمن زمان هستند که می‌رفت و می‌خواند:

دلم از مرگ بیزار است
که مرگ اهرمن‌خو، آدمی‌خوار است
ولی آن دم که ز اندوهان روان زندگی تار است
ولی آن دم که نیکی و بدی را گاه پیکار است
فرورفتن به کام مرگ شیرین است
همان بایستهٔ آزادگی این است!

سلیمانی هر ملتی آرزوی داشتن فرزندی همچون تو را دارد و تو چه مظلومانه و ناجوانمردانه توسط اهرمن زمان آمریکا جهان خوار و غرب وحشی از میان ما رفتی و این ملت چه صادقانه در سوگ تو گریست.

یادداشت سردبیر
 

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 2 =